JESIENNA METAFORA

Obrazek użytkownika Lwow47
Kraj

 

 

Jesień…jesień i we mnie chyli się ku zimie

Zegar lasu się krwawi jeszcze w jarzębinie

Pierwszy mróz okrył szronem rośliny i drzewa

To znak że nasze życie tak jak jesień minie

 

Odwracam twarz ku słońcu jeszcze czule grzeje

Lecz mróz osiada srebrem na trawie na skroniach

Dźwigam plecak pamięci i idę przez wczoraj

Coraz mnie mogę umieść w roztrzęsionych dłoniach

 

Dzisiaj rozumiem bardziej boży znak przyrody

I tę harmonię życia…wielką metaforę….

Gdy nasz czas się przez życie toczy nieustannie

Wyznaczonym przez Boga ku wieczności torem

 

I nie biegnę za światem…i już się nie dziwię

Witam się z szumem wiatru który leci górą

Bo tyle ważnych rzeczy jesień opowiada

Więc rozmawiam z kamieniem drzewem oraz chmurą

 

Niebo przerysowane smugą samolotu

Opowiada o marzeniach które czas spisuje

Anioły odleciały daleko w dzieciństwo

Witraż lasu kolory na ziemię zsypuje

 

Jesień zatem i we mnie chyli się ku zimie

Szeleści pod stopami  w zapisanym słowie

W którym chciałbym zatrzymać tę jesienną chwilę

Niech ona o jesieni wam czule opowie….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ocena wpisu: 
Twoja ocena: Brak Średnio: 5 (głosów:9)

Komentarze

Witaj Panie Szanowny! Corocznie  jesienia zdajemy rachunek bycia Polakiem! Ja co rocznie nie mam z tym problemu! Tylko sie zastanawiam poznajac nowych ludzi,co jeszcze moglem,aby tych ludzi zarazic Polska! Pozdrawiam!

Podoba mi się!
5
Nie podoba mi się!
0

ronin

#1494770

przede wszystkim własnym przykładem.Mam nadzieję,że Pana optymizm okaże się uzasadniony.Serdecznie pozdrawiam.Kazimierz. 

Podoba mi się!
4
Nie podoba mi się!
0
#1494795

za chwile jesiennej zadumy. Piekne sa te pana wiersze i takie "niedzisiejsze" w najlepszym tego slowa znaczeniu.Sa jak nostalgiczne oazy na pustyni dzisiejszej poezji. Serdecznie dziekuje i pozdrawiam!

Podoba mi się!
5
Nie podoba mi się!
0

Medardo

Crux Sacra Sit Mihi Lux, Non Draco Sit Mihi Dux Vade Retro Satana, Numquam Suade Mihi Vana Sunt Mala Quae Libas, Ipse Venena Bibas.

#1494788

Dziękuję za dobre słowa.Serdecznie pozdrawiam.Lwow47

Podoba mi się!
4
Nie podoba mi się!
0
#1494797

Witaj Kazimierzu

Nić

Nikomu tak w wierzbach wietrzyk nie zaszlochał,

jako Polakowi co Polskę ukochał.

I nikomu ptaszek nigdy nie zaśpiewał,

jak temu co Ojczyżnie, swe serce zaprzedał.

I kwiat się rozchyla i podfrunie motyl,

tylko Patriocie, który myśli o tym...

Bo nić to odwieczna, silna ale słodka,

to przez nią w roślince, Pana Boga spotkasz.

Przez Polan usnuta na wrzecionie czasu,

ze ździebełek wrzosu i poszumu lasu.

Krwią ufarbowana, znojem wygładzona,

To jest nić Polskości, nic jej nie pokona.

Nie oddasz tej nici przenigdy, nikomu,

bo Cię w Polsce trzyma, Twym Ojczystym domu...

 

Pozdrawiam serdecznie

 

Podoba mi się!
3
Nie podoba mi się!
0

Tylko ta myśl ma wartość, która przekona kogoś jeszcze

#1494810

Tajemniczy Tkaczu! Tylko taką nitką można pozszywać rany i polską rzeczywistość.Pozdrawiam serdecznie.Kazimierz

Podoba mi się!
1
Nie podoba mi się!
0
#1494820

Kazimierzu

To nie tajemniczość, tylko jak mi Mama mawiała - skromność.

To przeświadczenie o byciu jedynie ziarnkiem piasku, pośród miliardów podobnych.

Ale i pewność, że jedno ziarnko piasku, może zapoczątkować lawinę...

Nie jest istotne również, które ziarnko to wywoła.

Wazne, aby oczyszczająca lawina zeszła.

Jeszcze raz pozdrawiam

Dawniej Rospin a zawsze Robert

Podoba mi się!
1
Nie podoba mi się!
0

Tylko ta myśl ma wartość, która przekona kogoś jeszcze

#1494839